Praktyczne informacje

Rozpoczynając przygotowania do ślubu w pierwszym rzędzie należy jak najszybciej zarezerwować termin - bezzwłocznie po podjęciu decyzji o wstąpieniu w związek małżeński. Następnie ok. 3 miesiące przed datą zawarcia małżeństwa narzeczeni zgłaszają się do biura parafialnego celem sporządzenia protokołu przedmałżeńskiego. W międzyczasie oboje narzeczeni powinni wziąć udział w katechezach przedmałżeńskich dla narzeczonych, odbywających się w naszej parafii lub w innych parafiach i wspólnotach (harmonogram - patrz poniżej).

PROTOKÓŁ PRZEDMAŁŻEŃSKI

Dokumenty niezbędne do sporządzenia protokołu:

  • Metryki chrztu "do sakramentu małżeństwa" (dla osób ochrzczonych poza naszą parafią). Metryka jest ważna 3 miesięcy od daty wydania. Na metryce powinno być potwierdzenie przyjęcia bierzmowania (jeśli nie ma, należy uzyskać stosowne zaświadczenie w parafii bierzmowania).
  • Dowody osobiste.
  • "Zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa" - wydane przez USC (należy przynieść wszystkie trzy kopie - te dokumenty potrzebne są w celu zawarcia tzw. ślubu konkordatowego czyli ze skutkiem cywilnym). Termin ważności zaświadczenia (jest ważne dokładnie przez 3 miesiące od dnia wystawienia) musi obejmować datę ślubu. W innym wypadku potrzebny jest dokument kontraktu cywilnego.
  • Świadectwa szkolne z oceną z religii z ostatniej klasy szkoły ponadpodstawowej.
  • Świadectwo ukończenia Katechez dla narzeczonych i odbycia spotkań w Katolickiej Poradni Życia Rodzinnego.
SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

Zasadą ogólnie przyjętą jest, że sakrament małżeństwa przyjmuje się w parafii narzeczonej lub narzeczonego. Gdyby jednak zaistniały warunki wskazujące na potrzebę zawarcia tegoż sakramentu poza własną parafią, wówczas należy uzyskać licencję (zgodę) na ślub w innym kościele. Wraz z licencją zabierają także 3 egzemplarze dokumentu z USC, stwierdzające stan wolny narzeczonych.

ZAPOWIEDZI

Informację o zamiarze zawarcia małżeństwa należy podać do wiadomości publicznej, dlatego wypisuje się i wywiesza specjalny komunikat, czyli zapowiedzi. Narzeczony(a), który mieszka w innej parafii niż ta, w której spisuje się protokół przedślubny, otrzymuje specjalny dokument, który zanosi do kancelarii swojej parafii w celu ogłoszenia także tam zapowiedzi. Zapowiedzi ogłasza się przez wywieszenie informacji na tablicy ogłoszeń parafialnych przez dwie  niedziele. Po ogłoszeniu zapowiedzi dokument należy odebrać i dostarczyć do parafii, gdzie spisywany był protokół przedślubny.

KARTKA DO SPOWIEDZI ŚWIĘTEJ

Każdy z narzeczonych otrzymuje ją w czasie spisywania protokołu przedślubnego. Pierwszą spowiedź św. należy odbyć zaraz po spisaniu protokołu, a drugą dzień lub dwa przed ślubem kościelnym.

PORADNIA DLA NARZECZONYCH

Narzeczeni najpóźniej 3 miesiące przed datą ślubu powinni zgłosić się do poradni dla narzeczonych.  W tym celu należy skontaktować się z osobą prowadzącą: p. Katarzyną Maciejewską (tel. 602 704 094). Pierwsze spotkanie (po uprzednim umówieniu) odbywa się w każdy pierwszy wtorek miesiąca o godz. 18:00 w biurze parafialnym.

Harmonogram działalności poradni dla narzeczonych w archidiecezji poznańskiej

KATECHEZY PRZEDMAŁŻEŃSKIE

5-23 października 2014

2-19 lutego 2015

8-25 czerwca 2015

Katechezy obejmują 6 spotkań (12 katechez), a odbywają się w naszej parafii w każdy poniedziałek i czwartek o godz. 19:30 (w ramach powyższych terminów). Zapisy dokonywane są podczas pierwszego spotkania.

 

Wszystkim pragnącym po Bożemu i z wiarą przygotować się do małżeństwa polecamy portal www.slub.deon.pl

Warto wiedzieć!

Sakrament małżeństwa to nie tylko ślub kościelny, czyli półgodzinny, uroczysty i podniosły obrzęd przy ołtarzu, w którym uczestniczą przepięknie ubrani państwo młodzi, świadkowie, ksiądz i liczne grono rodziny, goście weselni, znajomi, nie licząc kamerzysty, fotografa czy specjalnie na ten moment zamówionej orkiestry. Ślub jest tylko początkiem małżeństwa, momentem zawiązania sakramentu, który od tej chwili trwa, obowiązuje i działa aż do końca życia.

Nie tylko w Kościele

Materią i tworzywem małżeństwa są osoby małżonków i ich wspólne życie. Uświęcone w małżeństwie jest więc właściwie wszystko: począwszy od współżycia, a skończywszy na wychowaniu dzieci, robieniu zakupów, rodzinnych wakacjach czy nawet - w pewnych okolicznościach - małżeńskich sprzeczkach. Niestety, zawężając w naszej świadomości działanie sakramentu małżeństwa tylko do obrzędu ślubu kościelnego, nie potrafimy wykorzystać ogromnego kapitału łaski, jaki daje do naszej dyspozycji Pan Bóg, by uświęcić i uszczęśliwić całe życie rodzinne.
Łaska sakramentu małżeństwa wymaga w sposób szczególny zaangażowania ludzkiej natury. Skoro ma ona owocować we wszystkich okolicznościach codziennego życia, to wymaga współpracy człowieka w każdej z jego dziedzin życia. Im lepszej jakości będzie nasz wkład, tym skuteczniej łaska będzie mogła go przemieniać i uszlachetniać. Im lepiej ukształtowane są osobowość i charakter małżonków, tym łatwiej będzie budować porozumienie i wspólnotę małżeńską. Chyba w żadnym innym sakramencie - może poza kapłaństwem - osobisty wkład człowieka nie jest tak istotny, jak właśnie w małżeństwie. Od ludzkiego przygotowania do małżeństwa, a potem od nieustannie podejmowanych wysiłków, zależy jakość, trwałość i szczęście we wspólnym życiu.

Miłość i akceptacja

Główną trudnością w budowaniu jedności małżeńskiej, a zarazem jej największą szansą i siłą napędową, są różnice między mężem i żoną. On jest mężczyzną, ona kobietą. Każdy wnosi do wspólnego życia to, co stanowi siłę i bogactwo męskości i kobiecości, ale także i to, co stanowi ich słabość. W ten sposób oboje wzajemnie się uzupełniają, ubogacają i wspierają.
Oczywiście, nie oznacza to jakiegoś dogmatyzmu w wyznaczaniu ról i przydzielaniu tradycyjnych sfer aktywności: dla kobiety kuchnia, pralnia i dziecięce łóżeczko; dla mężczyzny pozycja zawodowa, kanapa przed telewizorem i gazeta. Takie podziały dzisiaj nie mają racji bytu. Ale tym bardziej konieczne jest wzajemne rozpoznawanie zadań, obowiązków i swoich uzdolnień oraz sprawiedliwy i wielkoduszny podział kompetencji.
Niestety, obok mocnych i pozytywnych cech męskości i kobiecości, mąż i żona wnoszą do małżeństwa także i wady. Choć są przykre, to jednak wcale nie muszą pociągać za sobą niszczących skutków. Wręcz przeciwnie, mogą stać się jeszcze jedną szansą umocnienia jedności. Trzeba pogodzić się z realiami i wspólnie pracować nad tym, by z miłością i cierpliwością tworzyć z siebie ludzi, którzy chcieliby przeżyć razem całe swoje życie. Wtedy, gdy małżonkowie wspólnie pomagają sobie w przezwyciężaniu wad i trudności, gdy okazują sobie wzajemną akceptację, przebaczenie, solidarną pomoc w sytuacjach kryzysowych - ideał jedności małżeńskiej staje się rzeczywistością, z której mogą czerpać siły i radość życia.

Ku pełni człowieczeństwa

To wszystko buduje w małżonkach wzajemne zaufanie, wierność, otwarcie się na siebie, szczerość, intymność, przezwyciężanie ewentualnych barier, dzielenie swoich uczuć i przeżyć. Jednym z najskuteczniejszych narzędzi budowania jest rozmowa, dialog. Niestety, często sprowadza się on tylko do wypowiadania praktycznych uwag i wydawania dyspozycji. Jak ubogacające i twórcze byłoby przeniesienie go na poziom wyrażania opinii i poglądów natury ogólnej, np. podczas oglądania programów telewizyjnych. Jeszcze wyższym stopniem wtajemniczenia w sztukę rozmowy jest wyrażanie swoich najgłębszych uczuć i przeżyć, wreszcie dzielenie się samym sobą. Na tym etapie dochodzi do całkowitej "przezroczystości" człowieka, do pełni intymności: nie ma już żadnych zarezerwowanych tylko dla siebie sfer życia, uczuć czy myśli. Wszystko jest nasze, wspólne, tak samo twoje jak moje. To ideał jedności.
W osiągnięciu tego ideału bardzo pomaga wspólna modlitwa i stawanie razem w obecności Boga. Byłoby wielkim zubożeniem, gdyby tę ważną dziedzinę życia małżonkowie mieli przeżywać oddzielnie, każdy sam dla siebie.
Ponieważ istotą sakramentu małżeństwa jest wzajemne oddanie się sobie w Chrystusie, więc całe wspólne życie małżonków powinno opierać się na idei daru z siebie dla dobra drugiej osoby. Jest to zarazem droga realizacji podstawowego ludzkiego powołania. Człowiek urzeczywistnia się bowiem i osiąga swą pełnię przede wszystkim przez bezinteresowny dar z siebie samego.

Definicja miłości

Określenie: "dar z siebie samego" to także trafna definicja miłości. Zakłada ona wyraźnie, że miłość nie jest braniem, lecz dawaniem. A jeśli chcemy mówić o braniu, to tylko w znaczeniu: biorę za ciebie odpowiedzialność, wybieram ciebie, by żyć z tobą i dla ciebie - na dobre i na złe. A zatem sakrament małżeństwa wiąże dwoje ludzi nierozerwalnymi więzami dobrowolnego daru z siebie i wzajemnego poczucia odpowiedzialności za siebie.

Jakże to odmienne od różnych wizji prezentowanych i propagowanych przez współczesne media. A zarazem jak nieraz odległe od naszych wyobrażeń o małżeństwie, od stanu naszej świadomości. Niestety, bywa, że małżonkowie sami zaprzeczają swemu powołaniu i godności małżeństwa, a przy okazji zaprzepaszczają szansę, którą daje Bóg. A ponieważ sakrament ten ściśle dotyczy życia, więc nic dziwnego, że jego lekceważenie mści się właśnie w życiu. Oto źródło wielu tragedii małżeńskich i rodzinnych. Jednakże każdej z tych tragedii można zapobiec, jeśli tylko korzysta się z Bożej pomocy.

(Żródło: http://www.katolik.pl)

 

Udostępnij

Ostatnio dodane

Msze Św. i nabożeństwa

Msze Święte

Poniedziałek:8:0018:30
Wtorek:8:0018:30
Środa:8:0018:30
Czwartek:8:0018:30
Piątek:8:0018:30
Sobota:8:0018:30
Niedziela:8:00 9:30 11:00 12:30 15:00 18:30

Niedzielne specjalne Msze Św.
godz. 11:00 z udziałem dzieci
godz. 18:30 akademicka

więcej


Nabożeństwa po Mszach Świętych

Poniedziałek:
Wtorek:8:0018:00
Środa:
Czwartek:
Piątek:8:0018:30
Sobota:8:00
Niedziela:

Adoracja Najświętszego Sakramentu
Pon-Sob 8:30 - 18:30

więcej


Spowiedź Święta

w dni powszednie 30 minut przed każdą Mszą Świętą

więcej


Telewizja LUMEN

telewizja-lumen